Xoves. 22.08.2019
El tiempo

O Modesto Patrimonio: A Santiña de Trasufre

O Modesto Patrimonio: A Santiña de Trasufre
Capela da Santina de Trasufe-Muxia Capela da Santiña de Trasufe Imaxe da Santina de Trasufre Imaxe da Santiña de Trasufre O lugar de Trasufre, xunto coa da Farrapa e Calo, están nun enclave que por lóxica deberían pertencer ó concello de Dumbría. Así a xente evitaría ter que cruzar o río Castro para cumprir as obrigas relixiosas e as administrativas no concello de Muxía. Conta a historia que para asistir a misa na parroquia de Coucieiro e evitar o cruce do río Castro por uns pasais, o cura D. Francisco Bretal Marino determinou construír no ano 1785 unha capela no lugar de Trasufre para cumprir coa obriga de oir misa os Domingos e Festivos. Como advocación púxolle “Nosa Señora de Aránzazu”, nome que equivale en vasco “Tú entre los espinos” e que ó longo do tempo transformouse en “Virxe do Espiño”. Na actualidade é coñecida como “A Santiña de Trasufre”, da cal a festa celébrase o 21 de setembro. Esta Santa colleu moita fama e devoción na comarca por ser avogosa para curar as verrugas e outros males da pel. A capela quedaba pequena, polo que no ano 1872 trataron de ampliala coa pranta en forma de cruz latina e tamén acondicionar a fonte do seu entorno. Os devotos, aparte de oír misa, dar unha esmola ou deixar froitos de labranza na sancristía, ou aves para a poxa, ían á fonte lavar a pel ou as verrugas e secalas cun pano que o deixaban colgado na silveira. Debían recitando ó mesmo tempo: verrugas traigo/verrugas teño/aquí colgo o pano/e marcho correndo. Cremos que nas datas da construción da Capela tamén construíron un cruceiro no campo para presidir as procesións que máis tarde sería colocado na actual explanada. Fonte da Santina de Trasufre-Muxia Fonte da Santiña de Trasufre Cruceiro da Santina-Trasufe-Muxia Cruceiro da Santiña Se observades o actual cruceiro ten unha cruz rústica de cemento que non encaixa cos modelos do s.XIX. Según comentarios dos veciños do lugar, non se sabe a data, pero foi un día de festa cando o camión da orquestra, coa cabina, arrastrou os cables do alumeado, que estaban atados á cruz, e caeu ó chan esnaquizándose. Din que os cachos estiveron moito tempo almaceados na sancristía, pero decoñecemos o seu destino final. Este cruceiro estivo varios anos sen cruz ata que un veciño deste lugar de Trasufre, fillo de Andrés da Casa do Camiño, coñecido como Pedro, un emigrante en Bos Aires, decidiu facerlle unha de cemento que é a que ten na actualidade. Outro cachiño do noso patrimonio que desapareceu do noso territorio.  

Artigos relacionados

https://quepasanacosta.gal/a-ponte-de-trasufre/ https://quepasanacosta.gal/o-modesto-patrimonio-por-que-lle-chaman-as-caldeiras-do-castro/ https://quepasanacosta.gal/hoxe-o-pitoniso-trasufre-1985/

O Modesto Patrimonio

Novas relacionadas

Fonte

Comentarios