Venres. 30.10.2020
El tiempo

Calafateando: A sostibilidade pesqueira, un compromiso de todos

Calafateando: A sostibilidade pesqueira, un compromiso de todos
Centola ovada esta prohibida Imaxe dunha Centola ovada Fai unhas semanas puidemos ver escandalizados como no concurso gastronómico Master Chef, un dos programas de máxima audiencia da televisión pública española (TVE), levábase a cabo una das probas preparando centolas ovadas. Esa situación deixounos perplexos e é polo que queremos facer unha reflexión sobre o grado de compromiso que debemos ter todos para garantir a sostibilidade pesqueira e que papel deberiamos desempeñar cada un de nós, desde distintos ámbitos. O primeiro que debemos facer antes de analizar o papel de cada actor para contribuír á sostenibilidad pesquera é definir con carácter xeral o concepto de desenvolvemento sostenible: “Desenvolvemento sostible é aquel que satisfai as necesidades da xeración actual sen poñer en perigo a capacidade das xeracións futuras para satisfacer as súas propias necesidades”   Algo non estamos facendo ben cando de forma tan recurrente usamos o término sostibilidade, ata o punto de incorporalo como unha das palabras “de moda” do noso vocabulario desde finais do século XX ata a actualidade. O concepto de sostibilidade xorde por vía negativa como resultado da análise da situación do mundo e ata pode chegar a describirse como unha ?urxencia planetaria? (Bybee, 1991) marcada por unha serie de problemas como son a contaminación, degradación dos sistemas, agotamientos dos recursos e perda de diversidad biolóxica entre outros moitos. Pero no referente á sostibilidade pesquera debemos ter en conta o que se recolle no Código de Conduta para a Pesca Responsable da FAO como aprovechamiento sostenible: “Aprovechamiento dos compoñentes da diversidad biolóxica de forma que non ocasione unha disminución a longo prazo da diversidad biolóxica dalgún dos seus compoñentes e mantendo o seu potencial para satisfacer as necesidades e pretensións das xeracións presentes e futuras”   Segundo distintos informes tanto de carácter gobernamental como de organizacións medioambientalistas todo indica que a presión que se está exercendo na actualidade sobre os ecosistemas mariños non poden soportar o actual modelo pesquero, facéndoo polo tanto insostenible. Os factores que levaron a esta situación son múltiples e diversos, que poderían ser motivo dun sesudo estudo pero imos centrarnos neste post en algo moi concreto. Que se pode facer desde que se captura o peixe ata o seu consumo final para contribuír á sostibilidade pesquera? Desde o noso punto de vista, consideramos que todos podemos e debemos xogar un importante papel, con accións moi básicas, elementais e cotiás para garantir a sostibilidade pesqueira. Tal e como recolle o citado Código de Conduta para a Pesca Responsable os Estados e os usuarios dos recursos acuáticos vivos, principalmente os pescadores, aínda que non os únicos, teñen a obrigación de conservar os ecosistemas. O dereito a pescar leva consigo a obrigación de facelo de xeito responsable, de maneira que se garanta a efectiva conservación e ordenación dos recursos acuáticos vivos. Dito isto consideramos que o papel da administración é clave no deseño das medidas para conservar os ecosistemas mariños, e para garantir unha xestión eficaz na explotación dos recursos pesqueros, creemos que esta xestión debe ser compartida co propio sector pesquero, asumindo un verdadeiro papel protagonista e responsable na xestión da súa actividade, realizando unha pesca sostible: Pesca Sostible é o grupo de prácticas orientadas a manter a poboación das especies mariñas en niveis óptimos para garantir a supervivencia, respectando a contorna natural. Son técnicas de pesca que non exercen un impacto negativo sobre os demais habitantes do ecosistema. A Pesca Sostible é imprescindible, xa que os nosos mares e océanos están ameazados pola sobreexplotación e o consumo de exemplares por baixo das tallas mínimas” Outro dos axentes que debe despeñar un importante papel para garantir a sostibilidade pesqueira é o distribuidor e o pescadeiro comprometéndose á distribución e compra de produtos pesqueiros capturados con artes de pesca de baixo impacto, respectando os períodos de vedas (a centola acaba de entrar en veda), tallas mínimas e facilitando ao consumidor a maior información posible do peixe ou marisco (artes de pesca, lugar e data de captura…) Así mesmo os restauradores deben esixir ao seu distribuidor o etiquetado de todos os seus produtos, así como proporcionar toda a información precisa sobre os produtos que ofrece a través da carta e garantir a maior información posible que axude a distinguir ante as súas consumidores a orixe do produto. Consideramos que ante o importante papel mediático que asumen moitos cocineros de recoñecido prestixio no panorama gastronómico nacional deberían xogar un papel máis activo e protagonista na defensa dunha pesca artesanal e sostible e evitar situacións como a que facemos referencia ao comezo deste post e máxime cando esas prácticas se realizan en medios públicos e de máxima difusión. E ao consumidor final correspóndelle actuar de forma responsable e cambiar os seus hábitos de compra, colaborando a manter un medio ambiente mariño máis san e uns recursos pesqueros máis equilibrados. Para iso débese evitar o consumo de inmaturos, solicitando a máxima información posible sobre a orixe do peixe ou marisco e evitando así mesmo o consumo de especies sobreexplotadas. A sostibilidade pesqueira, aínda que é unha obviedad de sentido común, é un compromiso de todos, gobernos, sector pesquero, distribuidores, pescaderos, restauradores, medios comunicación e consumidores finais.    

Artigos para calafatear

Outras novas do mar

Fonte

comentarios