María Solar síntese culpable na Tenda dos Libros de Ponteceso

O xoves 22, as 19:00 h, o colectivo Ponteceso Cultura Permanente e a Tenda dos Libros de Ponteceso permitirán que nos sintamos culpables coa visita de María Solar, que chegará acompaña de Mercedes Corbillón.

A coñecida autora e xornalista, trae a súa obra "A Culpa", que nos presenta Julia Ures, de PCP:

María Solar é unha escritora que non escribe para tranquilizar. A súa literatura non evita as zonas difíciles da experiencia humana nin procura explicar o que debería sentir quen le. Sitúase noutro lugar: o da observación atenta, o da memoria que insiste, o da palabra que non pasa de largo. Na súa obra hai unha vontade clara de contar sen simplificar, de achegarse á ferida sen convertela en espectáculo. Ao longo da súa traxectoria, María Solar ten demostrado unha especial atención ás voces silenciadas, aos efectos da violencia —visible e invisible— e á maneira en que o pasado continúa actuando no presente. A súa narrativa non busca o impacto gratuíto, senón a comprensión profunda dos procesos que nos conforman como persoas e como sociedade

En "A culpa" esa forma de entender a escrita faise especialmente visible. A culpa non aparece como unha sentenza nin como un castigo moral, senón como algo que se instala, que condiciona vidas sen necesidade de ser nomeado constantemente. É unha presenza que pesa, que se herda, que atravesa o tempo e as relacións.

O interesante desta novela é que non nos coloca nun lugar cómodo. Non nos di quen ten razón nin nos ofrece unha saída clara. O que fai é obrigarnos a mirar, a sostermos a pregunta, a aceptar que hai historias que non se resolven cun xesto final nin cunha explicación tranquilizadora.
Por iso "A culpa" é unha novela necesaria. Porque entende a literatura como un espazo de conciencia, non de alivio. E porque confirma a María Solar como unha autora que escribe desde a honestidade e desde a convicción de que contar ben tamén é unha forma de coidar o que somos.
A culpa aparece cando a conciencia chega tarde.
A culpa é unha habitación sen porta, pero con memoria.
Desde aí escribe María Solar