O que ocupa a nosa mirada

Unha cousa pequena e próxima pode tapar durante uns instantes algo inmenso.

A iso chamámoslle eclipse.

E quizais a vida estea chea deles.

Ás veces deixamos que unha preocupación ocupe todo o noso ceo. Unha palabra que nos doeu, unha persoa que se afastou, unha mensaxe que non chegou, unha porta que non se abriu, unha ausencia que pesa máis do que debería. E mirámola tanto que esquecemos todo o que queda detrás.

Como se aquilo que temos diante fose o único que existe.

Pero non.

Non todo o que ocupa a nosa mirada merece ocupar o noso mundo.

Hai días nos que confundimos o que nos doe co que somos. Pensamos que, porque algo nos pesa, ten que pesar sobre todo o demais. E non nos decatamos de que, detrás desa pequena sombra, segue estando o inmenso: a xente que nos quere, os lugares aos que aínda podemos regresar, as conversas que aínda non tivemos, os abrazos que aínda nos esperan, as mañás que aínda non coñecemos.

O problema non sempre é a magnitude do que nos acontece.

Ás veces é o tempo que pasamos mirándoo.

Porque hai dores que medran simplemente porque lles entregamos toda a nosa atención. E hai ausencias que parecen infinitas porque deixamos de mirar todo aquilo que permanece.

Quizais por iso, cando algo pequeno volva colocarse diante de nós e nos faga pensar que non queda espazo para nada máis, deberiamos lembrar os eclipses.

A sombra existe.

Pero non é o ceo enteiro.

E tamén isto pasará.

Quizais mañá volvamos levantar a mirada e descubramos que aquilo que parecía inmenso só estaba ocupando un pequeno lugar diante de algo moito maior.

A vida.

A nosa vida.

E aínda está aí.

  • Fran J. Lestón. Lector antes ca escritor. Recolector de historias, de silencios e de memorias que outros deixaron espalladas polo camiño. Escribo para que o tempo non leve todo consigo e porque creo que cada acontecemento, por humilde que pareza, agocha un relato que merece ser contado. Entre libros, palabras e lembranzas, sigo aprendendo que escribir non é outra cousa que a forma máis fermosa de escoitar o corazón dos demais.

Máis artigos de Fran J. Lestón.