Xoves. 29.10.2020
El tiempo

Calafateando: Mariñeiro artesanal de polbo: “A veda do polbo é necesaria pero non suficiente” (parte II)

Calafateando: Mariñeiro artesanal de polbo: “A veda do polbo é necesaria pero non suficiente” (parte II)

Mariñeiro artesanal de polbo: “A veda do polbo é necesaria pero non suficiente” (parte II)

Encarnando nasas de polbo-Foto-Frescoydelmar Encarnando nasas de polbo-Foto-Frescoydelmar Afrontamos o último día de pesca con nasas de pulpo antes de que se proceda á pechadura pola veda do pulpo este venres, 18 de maio. Semana de moita axitación transportando as nasas para o porto para deixalas a recado durante os 45 días que vai durar a veda do pulpo. As previsións de capturas esta semana non son boas, a tenor do que vimos experimentando durante os últimos meses, e albergamos escasas esperanzas de poder cubrir gastos. A situación da pesquería cada vez está máis complicada e o desánimo rende entre a maior parte dos profesionais que nos dedicamos a esta arte de pesca. Como comentaba na anterior entrada, cada día que pasa enfrontámonos ao interrogante de que é o que temos que facer para poder saír a pescar (o que temos que facer para poder saír ó mar) e podedes crerme que non é nada fácil dar resposta a unha pregunta, aparentemente de perogrullo, pero que logo de levar sobre o meu costado case trinta anos de experiencia profesional nisto da pesca artesanal comprobo o difícil que me resulta pescar. Polbo recén pescado A partir do 19 de maio o polbo de Galicia entrará en veda e os que nos dedicamos á súa pesca, teremos que aproveitar para facer labores de mantemento das nosas embarcacións e tamén poderiamos alternar con outras artes de pesca, como poden ser vetas, trasmallos, palangrillo... pero o certo é que na actualidade xa poucos procedemos a ese cambio estacional de artes, debido ás limitacións que nos impoñen as distintas administracións que pouco ou nada coñecen das particularidades da pesca artesanal e que cunha xestión errónea en temas como tacs, cotas e descartes ou establecemento de vedas (como é o caso do pulpo) favorecen que reine o pesimismo xeneralizado e se albisque un futuro incerto para o sector, ata algúns, os máis agoreros, falan da probable desaparición da pesca artesanal. No caso da Consellería de Mar de Galicia hai que recoñecerlle certo esforzo legislativo no tema da xestión do polbo, pero noutras pesquerías non resulta tanto así e iso afecta tamén á situación do recurso do polbo. Por exemplo, cando antes se cambiaba de arte cando as capturas de polbo resentíanse, agora non se fai, xa que che atopas coas limitacións derivadas do establecemento de tacs, de xeito evidente insuficientes, para determinadas especies como a merluza, que practicamente obriga a continuar faenando con nasas de polbo, a propósito de que se lle pode estar facendo un dano tremendo, ata o punto de chegar á sobreexplotación desta especie. A pesca artesanal é multiespecífica e tendo en conta este importante detalle é por onde se debería empezar para poder lexislar pensando nos peixes e tamén nos pescadores. Pero eu creo que aínda é posible facer unha adecuada xestión implicando moi directamente aos verdadeiros actores, nós, os pescadores, cun compromiso firme e determinante , de xeito conxunto coa administración pesqueira e utilizando as ferramentas dispoñibles e xa experimentadas. Si non é así e non se rectifican as políticas de xestión pesquera o futuro non resultará nada esperazador para o sector pesquero artesanal, e coa perda deste importante sector perderase parte da cultura dos pobos pesqueros, aínda que algúns sempre verán como un posible negocio converter os portos como museos etnográficos abertos, onde se explicará aos turistas ou aos nosos fillos que nalgún momento a pesca era o principal sustento da economía das vilas mariñeiras.    

Artigos para calafatear

Mariñeiro artesanal de polbo: “O que temos que facer para poder saír ó mar” (parte I)

Fonte

comentarios