O Modesto Patrimonio: Lugar de Caforra

Imos recordar algo da historia deste lugar. Na antiguidade, cando había que viaxar andando ou a cabalo, desde a comarca do Èzaro a Vimianzo, o camiño público pasaba por Buxantes, Cheo, Caforra, Berdoias, Vimianzo. Según o catastro da Ensenada, sobre o ano 1761 había neste lugar de Caforra seis veciños e unha taberna. Os nomes dos veciños eran: Gregorio Rodríguez, que vivía coa súa nai Dominga Caamaño, Gregorio Guzmán, labrador, Pedro Guzmán, labrador, Roque Caamaño, labrador, Andrés Antelo, labrador, tamén había un cura. 

Chamaba a atención un carballo centenario, que xa poucos veciños o recordarán. Tamén oirían falar dunha casa de pedra antiga onde vivía un cura xunto a unha capela. Na parte máis alta do lugar había un cruceiro importante por ter unha vara de pedra de tres metros de alto. Contan que este cruceiro foi construído como recordo dun cura famoso que morreu o 9 de setembro de 1737, desnucado pola caída do cabalo cando se dirixía a Dumbría. Este cruceiro foi roubado recentemente, según comentarios polo valor da vara para algunha obra.

O que era famoso neste lugar era o carballo centenario no medio do lugar que o 20 de setembro de 1999 un forte temporal derribou, o mesmo que lle ocorreu ao de San Fins. Pero quédanos a curiosidade de cantos anos tería este carballo. Algo complicado porque non dispoñemos dos aneis de crecemento, salvo que nos basemos na DEDROCRONOLOXIA, ciencia que estuda a crecimento das prantas. A Sociedade Internacional de Arboricultura (ISA) básase no factor do crecemento específico de cada planta nun terreo determinado. Así o carballo de Caforra, de 120 cm. de diámetro nun lugar abrigado, terreo fértil, abundante luz e auga. podemos aplicar (según a taboa de especies) a constate 5 na fórmula:

Idade = diámetro (en pulgadas) x factor de crecemento

120 cm : 2,54 (pulgadas) x 5 =  236 anos de atiguedade.

Patrimonio Pindexo

 

OUTROS ARTIGOS NO "MODESTO PATRIMONIO”