Luns. 13.07.2020
El tiempo

Recuperando a riqueza das mámoas en Santa Comba

Imaxe da Mámoa de Os Calvetes 3 recollida no informe de Lino Gorgoso e Fátima Sánchez en O Son da Curuxa
Imaxe da Mámoa de Os Calvetes 3 recollida no informe de Lino Gorgoso e Fátima Sánchez en O Son da Curuxa
Recuperando a riqueza das mámoas en Santa Comba

43 mámoas ou medoñas conservadas, e outros 25 xacementos arqueolóxicos desaparecidos nas últimas décadas, é a colleita do estudo realizado polos arqueólogos xalleiros Lino Gorgoso e Fátima Sánchez, que veñen de publicar na web O Son da Curuxa de Santa Comba.

Un informe que nace da falta de información arredor do patrimonio xalleiro, que puideron comprobar a raíz de varios comentarios nas redes sociais noutros interesantes artigos da web sobre mitos e lendas do noso rural. De aí, que a a súa loita contra o abuso do patrimonio histórico e as gañas de poñelo en valor fixéronlle poñerse a traballar.

Pendentes de analizar tamén os castros, debido ao éxito deste informe divulgativo, Lino e Fátima sacan varias conclusións.

Por un lado corroboran a gran cantidade de elementos arqueolóxicos que ten Santa Comba, onde aparece un túmul cada 4,7 km2, dunha riqueza e variedade que non existe noutras zonas de Galicia “e que reflicte as fases construtivas e cronolóxicas deste fenómeno histórico que é o megalitismo.”

Polo outro lado, recoñecen que “o panorama é desolador, debido ás importantes destrucións realizadas pola actividade agrícola”. “É preciso actuar como outras comunidades sociais e concellos veciños, que na última década tomaron conciencia da importancia destes xacementos no só como valor turístico, senón coma o que son, tumbas dos nosos devanceiros e pegadas no territorio que teñen o mesmo valor que unha capela, unha igrexa ou un cruceiro”, apuntan.

Un futuro esperanzador

Pero a nota positiva vén en clave de futuro. “O Concello xa se interesou polo asunto e próximamente teremos unha reunión co alcalde”, explícanos Gorgoso. ”Ademais van aparecendo novas mámoas cada vez que buscamos, o que nos vai a poñer nun lugar destacado en Galicia”, sinala.

”Estamos seguros que aumentando a inversión en poucos anos o catálogo patrimonial, e en específico de mámoas e medoñas do noso municipio, acadará cifras similares ós concellos lindeiros, ocupando o lugar que merece na investigación da Historia de Galicia. Depende de nós”, conclúe no informe.

Os nomes orixinais

 Vista dende a estrada de Coristanco da Mámoa 1 de Sanguiñeira-OsondaCuruxa
 Vista dende a estrada de Coristanco da Mámoa 1 de Sanguiñeira recollida en OsondaCuruxa

Unha das apostas do traballo é a recuperación dos nomes orixinais das mámoas. Mámoa de Pedra Branca (Santa Sabiña), As Medoñas dos Cotóns (As Travesas, Santa Sabiña), A Medorra / As Casas dos Mouros (Rebordelos, Cícere), a Cista do Tesouro de Cícere (O Mato, Cícere), Mámoa do Rego do Mouro (Grixoa), Mámoa do Castro de Atrás (Armán, Grixoa / limítrofe con Zas), Mámoa de Alto do Outeiro / Coto da Mámoa (Boaña de Arriba, Castriz), Mámoa de Tras do Bustelo (Grixoa de E. / limítrofe con Coristanco), Mámoa da Moa do Zapateiro (Grixoa de E. / limítrofe con Coristanco) ou Cista das Fariñas (O Covelo, Santa Comba) son algúns deses marabillosos nomes que volven formar parte do noso rico patrimonio etnográfico.

Máis información

Novas sobre Arqueoloxía

comentarios