A esquina montevideana contra a "mafia sionista"
Os amigos que forman a banda dos "Rover" están furiosos. Non queren que a alianza militar entre Estados Unidos e Israel acabe coa antiga civilización persa. Son defensores da liberdade e néganse a aceptar que os matóns impoñan a súa vontade pola forza. Esperan que a poderosa mafia sionista, que engraxa as rodas do presidente pedófilo con millóns en subornos, sexa derrotada.
- Claudio: Ben, a verdade é que pasei a Semana do Turismo sen poder desconectar porque non é o momento de relaxarse cando o noso futuro está en xogo. Hai moitos idiotas aquí aos que lles importa un carallo que os asasinos sionistas estean a atacar a Irán. É triste ver aos nosos fascistas locais brancolorados alegrarse cando morren palestinos e libaneses. Como pode alguén ser tan insensible ao sufrimento dun pobo indefenso!
- Gildo: Temos que ser conscientes de que o sionismo leva máis de medio século controlando a narrativa dos acontecementos. Posuíndo as empresas de comunicación máis importantes e a industria cinematográfica, alimentáronnos coas súas mentiras ata que nos convertimos en parvos desinformados. Aquí temos descendentes de "xudeus" que viñeron buscar un lugar onde vivir en paz, e a gran maioría son boas persoas que non subscriben á ideoloxía racista inventada por Theodor Herzl.
- Flaco: Creo que algo está a cambiar con respecto a Israel. Creo que despois das masacres de civís indefensos, emitidas en directo pola televisión como un episodio dunha serie de Netflix, millóns de persoas en todo o mundo condenan este estado terrorista. Usaron o Holocausto (unha atrocidade nazi) para presentarse como vítimas, pero son coma os seus verdugos na Alemaña de Hitler. Agora están a ser bombardeados por Irán, e a súa resposta é atacar os civís que viven no sur do Líbano. Son uns completos covardes que se agochan en refuxios mentres o pobo iraniano está nas rúas soportando o que se lles presente. Séntense parte dunha nación que está unida e se identifica coa súa historia antiga.
- Don José: Bueno, botijas, bueno. Aínda sodes novos, pero á miña idade lembro que aquí tiñamos varios "xudeus" de esquerdas que loitaban polos ideais dun mundo mellor. Pensa niso: nos anos 60, promovían un Israel semisocialista. Era a historia do kibutz (creo que o plural en hebreo é kibbutz), que, como sabes, era unha comunidade agrícola colectiva. Mirando cara atrás, estes okupas problemáticos realmente me deixan KO porque incluso se venderon como unha especie de predecesores dos "hippies" californianos. Realmente nos enganaron. Non vimos que detrás da fachada de kibutz estaba a verdadeira intención de colonizar terras que non lles pertencían e desaloxar os palestinos. O paso do tempo, unha educación racista e unha xustificación bíblica leváronnos ao día de hoxe, onde os "colonos" asasinaron a máis de 100.000 palestinos nunha operación que é claramente un crime contra a humanidade. Espero que Irán poida deter a estes criminais e, no proceso, desmantelar a súa enorme estrutura militar.
- Claudio: Ao final, o dito "tanto vai o cántaro á fonte" aplícase a Israel. É certo que a dereita máis ignorante seguirá apoiando aos asasinos, pero as cousas están a ser máis claras. Sorpréndeme que a primeira ministra fascista de Italia deixe de apoiar a Israel e diga que vai viaxar a Irán para negociar o paso de petroleiros italianos polo Estreito de Ormuz. Isto significa que os intereses do seu país son o primeiro, algo que recentemente se deixou de lado en Europa para defender os intereses dos Estados Unidos. O caso do goberno alemán é patolóxico, axeonllándose ante Trump e cortando o subministro de gas que viña de Rusia. Ben, quizais grazas a Irán, algunhas persoas finalmente están a abrir os ollos e a darse conta de que a nova potencia reside en Asia.
- Gildo: A decisión de Meloni foi unha sorpresa. Sempre considerei que os fascistas eran uns idiotas sen espiña dorsal, pero esta muller demóstranos que eles tamén usan o cerebro. Ten a coraxe de apoiar a Pedro Sánchez, a pesar das vastas diferenzas políticas entre eles. Quero crer que non é unha oportunista (dado o declive dos Estados Unidos) e que sente a responsabilidade de non empeorar a vida dos cidadáns italianos. Noutro tema, estou a traballar para defender a Barra de Carrasco da construción desenfreada dun edificio de 12 pisos, practicamente enriba do regato Carrasco. Os veciños (xa sabedes o terreo que tiñan os meus pais alí) están a organizarse para deter esta barbaridade. Se chove aínda que sexa un pouco máis do habitual, o regato xa se desborda, polo que con esta monstruosidade de edificio, van a inundar todas as casas dos arredores. É incrible que o suborno corporativo siga a producirse despois de ver o fráxil que é o medio ambiente natural co cambio climático.
- Flaco: Teño a esperanza de que esta clara derrota dos Estados Unidos nos leve a un futuro no que se respecten as normas internacionais. Agora China e Rusia están a xogar duro. Por outra banda, tamén nos alegra que o plan de Israel fracasase. A ver se entenden que teñen un espazo pequeno e que vivir agochados baixo terra non é vivir realmente. Espero que deixen de pensar que as armas o solucionan todo e entendan que están nun lugar que non lles pertence. Se non aceptan que son estranxeiros, vexo o seu futuro moi sombrío. Serán expulsados (tarde ou cedo) xa que o paraugas dos Estados Unidos non os protexerá. É un país subvencionado que deixará de recibir millóns de dólares que son necesarios para mellorar a vida dos estadounidenses. Vivimos nunha nova era na que teremos que escoller entre arrastrarnos ou defender con entusiasmo o noso dereito a vivir con dignidade nesta fermosa Ribeira Oriental.
- Don José: Estou moi emocionado porque quen pensaría que sería testemuña da caída do imperio americano en primeira persoa? Non hai volta atrás, mesmo se un novo presidente (o cal dubido moito) aparece nas próximas eleccións estadounidenses para darlle sentido ás accións indecentes e inmorais dun pedófilo que carece nin sequera da educación máis básica. Manter bases militares en todo o mundo é caro, e moitos votarán para garantir que o diñeiro se destine a mellorar a educación, a atención sanitaria e os salarios dos estadounidenses. Dito isto, a miña opinión é que viviremos nun mundo máis xusto, ou polo menos seremos menos envelenados, a medida que a mafia sionista, que move os fíos do suborno internacional desde Nova York, perda poder e, polo tanto, o seu mercado (clientela). Os que mataron a J.F. Kennedy e destruíron as Torres Xemelgas atoparonse con Irán, unha nación consolidada cunha identidade antiga que puxo fin aos seus voraces desexos asasinos como okupas supremacistas. Espero que o criminal Netanyahu e varios outros sexan xulgados pola Corte Penal Internacional e morran no cárcere. Despois vén algo que é absolutamente xusto: compensación financeira ou en especie (reconstruír o que foi destruído) para os palestinos e libaneses. Está a cumprirse o vello dito de que "recolles o que sementas", aínda que entendo que ningunha cantidade de diñeiro pode compensar o sufrimento. É unha forma de establecer un sistema de castigo para aqueles que cometen o crime de XENOCIDIO. Gustaríame ver os covardes soldados israelís transportando camións cheos de ladrillos, bloques e formigón para reconstruír os edificios destruídos. Para as mulleres soldado, teño un traballo mellor: enviareinas a reforestar e plantar novas oliveiras onde as arrincaron. Creo que é a única forma de que sintan remorso polos seus actos criminais. Por suposto, o nome de Israel desaparece; volve ser Palestina. Viva Irán e viva Palestina!
- Manuel Suárez Suárez, Dende Lonxe de Montevideo.
OUTROS ARTIGOS DENDE LONXE DE MONTEVIDEO
- Vou a Montevideo no Cabo de Hornos
- Sempre en Galicia, voz e pensamento galeguista na emigración.
- Pepe e Palestina
- Adiante con “Sempre en Galicia” de Montevideo!
- A loba que pasou por Santa Baia de Tines
- Parabéns, Patronato da Cultura Galega de Montevideo
- A esquina montevideana está de loito.
- O meu querido Uruguai volve ao rego da solidariedade
- En Montevideo desde 1950: Sempre en Galicia
- Imos a Montevideo para o cumpreanos de SEMPRE EN GALICIA
- Sempre en Montevideo desde 1950!
- O camiño de Montevideo
- Unha ducia de galeguismos na linguaxe popular riopratense
- “Nací en Galicia para ser un cantor del campo uruguayo”
- Viva Sempre en Galiza de Montevideo.
- Un día moi especial en Tines.
- A emigración galega no tango riopratense: Bos Aires e Montevideo
- Conversa con Carlos Penelas en Compostela
- Os galegos no tango riopratense
- O meu primeiro entroido montevideano.
- E que viva Montevideo!.
- Os galegos no berce do tango.
- Viva “Sempre en Galicia” de Montevideo!.
- Adiante coa CASA DE GALICIA de Montevideo!
- Carta do Apóstolo Santiago aos benqueridos irmáns da Casa de Galicia de Montevideo.
- Unha conversa no “Bar Facal” de Montevideo.
- A aterraxe dos voitres de Ribera Salud en Montevideo.
- Eu berro forte que a Casa de Galicia de Montevideo non se pecha!.
- O desexo de querer continuar existindo
- Eu defendo a Casa de Galicia de Montevideo!.
- Montevideo in Love.
- Quero estar en Ribadeo o 28 de xullo do 2024.
- Montevideo, 3 de setembro de 1950.
- Un moi xenial enxeñeiro: Eladio Dieste Saint Martin.
- Imos volver!.
- Pobre o meu Uruguai querido!.
- ¡Vos tenés que hacer siempre los deberes!.
- O entruido máis occidental de Europa.
- Montevideo, un lugar cheo de alegría.
- Bo camiño, Tabaré!.
- Vou a Montevideo.
- Moitas grazas, don Xosé.
- O polisón que casou coa miña curmá da Valiña.
- Aquel primeiro domingo en Montevideo.
- Imos volver!.
- Maracanaço.
- Un ferreiro de Tines en Montevideo.
- Aproveitemos o verán frenteamplista antes de que se nuble o sol!.
- Imos coa ola da esperanza.
- Un pequeno paseo por un recuncho do paraíso atlántico galego.
- O futuro da Casa de Galicia de Montevideo.
- As portas do Centro Galego de Bos Aires.
ESPECIAIS TANGO
- Un inmenso creador chamado Carlos Gardel
- A realidade riopratense nas letras do tango
- As primeiras letras do tango.
- A Linguaxe do tango.
- O tango no sainete crioulo de Bos Aires e Montevideo.
- Os primeiros lugares de baile do tango: O Boliche de Pérez Gundín
- O alborecer do tango riopratense
- Os primeiros tantos e milongas (A emigración galega no tango riopratense).
- Os negros (A emigración galega no tango riopratense)
- Os gauchos (A emigración galega no tango riopratense)
- Os galegos no tango riopratense: Os barrios dos emigrantes