El pie, esa herejía del cuerpo
El pie femenino es, quizá, el lugar donde el deseo se torna anormalidad y concreción, y por añadidura, interesante. El pie, patria de si mismo, no es el centro del Mundo anatómico ni lo pretende. No compite con las demás facciones corporales. Está abajo, a ras de suelo, apartado, cumpliendo su función mecánica de sostener y avanzar. Y, sin embargo, hay quien decide detenerse ahí - “ Demórate aquí en la luz mayor de este mediodía… “, que dice la canción - como si en ese gesto hubiera una especie de revelación privada.
El fetichista, es sabido, no busca lo evidente. No le interesa lo que ya está cargado de significado. El fetichista, toma algo cotidiano y lo saca de contexto para elevarlo al cuadrado. Un pie deja de ser apoyo y pasa a ser objeto de atención.
El pie de la novia que quisimos y que incluso un día mandamos pintar, pie de campesina, no invade, no exige, está ahí, barroquizado de tiempo, para nuestra perversión y disfrute. Está aquí, al alcance de nuestros sentidos, disponible pero no protagonista. Esto permite una mirada más tranquila, más reflexiva, más obsesiva incluso, más de película de tarado psicópata - Hannibal Lecter con fijación por Fanny Ardant, un suponer -. No es un deseo de impacto, sino de repetición: mirar, tocar, oler, volver a mirar…fijarse en lo pequeño, vaya. La forma, el tacto de la piel, el gesto al caminar.
El fetichista ama la idea de lograr detener la rutina en un detalle.
En este Jueves Santo, durante la misa, el cura párroco que Dios tuvo a bien traernos desde el equinocio de la Tierra como penitencia para purgar nuestros pecados, se cansó de enjuagar y de besar los pies de las santas mujeres que los laicos vocacionales como yo - ay - nunca lograremos alcanzar. Un suertudo, el tío.
- Abraham Trillo. Escritor e Educador Infantil.
Máis novas
MÁIS ARTIGOS DE ABRAHAM TRILLO
- Mesón O Montañés. Memoria y alegría
- Corcubión, ciudad sin ley.
- Mojama de Lisa.
- Hay que levantarse muy temprano
- Confesiones de San Agustín.
- Mogambo.
- Toda la eternidad.
- "El pícaro".
- Donde yo mismo acabe
- El alto
- Más niños aburriéndose.
- Modestia aparte
- Puerta del sol.
- Los edificios muertos de España
- O sea, lo mío.
- Profetas
- “La metamorfosis” o la resaca del alma
- La afinada justicia de Ramón Vigo.
- Lluvia.
- El hombre que supo masturbar a su guitarra.
- Antigos oficios.
- Preservativo, profiláctico, forro, goma, condón
- El Cautivo.
- “Las mujeres que lloran no saben mentir“
- María Pombo ou a mediocridade con filtro
- O oveiro.
- Help the Poor. Eric Clapton, B.B. King
- El joven y el mar
- Unha aperta
- Cen anos de saudade: Corcubión 1923- 2022
- Un pracer
- Vento.
- Ging tonic de campo
- Como comer un coño sen manchar o bigote
- Los ilusionistas
- Domingo.
- Pois iso.
- Antes que nada.
- Apagón.
- Semana Santa
- Urxencias.
- De alcaldesas, virxes, santas, secretarias, monxas e demais herbas que o campo nos dá nesta época do ano
- Cambio de hora.
- De pixama e bata.
- Tristana.
- Un gorrión sentimental.
- Dor de gorxa.
- Os bos polos e os polos bos.
- O novo Carrumeiro. O Carrumeiro de toda a vida.
- Bar Sanín, Dende 1954.
- Garganta con arena.
- Federico.
- Onde din Centro Recreativo Cultural digo Casino
- Escribindo tonterías.
- Ceevilla ten unha cor especial.
- Últimos días para Fin de Ano
- Jou, jou, jou.
- De Casares Quiroga a La Flor del Jamón pasando por Juan Carlos Monedero
- Aire!
- Merca o décimo e que che quiten o bailado.
- Álvaro Pombo existe.
- Vai por tempadas.
- Defuntos
- Amancio Prada e os que van con el.
- A apoloxista de Cortázar
- “A muller de ollos mouros e intensos”
- Voltar a Hemingway
- Viva la vida! Viva el amor!
- Polo amor de Fidel.
- Luns sen artigo... Ya se verá
- “Detrás de la niebla siempre hay algo”.
- Hastag #Xunqueira2024
- Mar de ardora
- Síguenos receitando.
- 240.
- Posta de (non) sol.
- Un delfín cachondo e duascentas oitenta e catro palabras
- Memorias de un mujeriego.
- Adnama.
- A comprar xenxibre.
- Habaneras de La Coruña
- Vivamos como galegos, pero soñemos como americanos
- Cen viños máis cen libros.
- Letras Galegas
- Escribir sen escribir.
- No tan Gotán.
- San Marcos de Corcubión. San Marquiños querido.
- Posible, hipotético, probable, suposto Manolo
- De Pla y María Dolores.
- Venres Santo.
- E o neno de Sanlúcar volveu brillar
- O Minotauro, Cela, e outros animáis fantásticos
- García Márquez